حقوق بشر در اتاق‌های فکر معاند، پوششی برای عملیات روانی است. چهره‌هایی چون علیدوستی، محمدی و علی‌نژاد، نه کنشگران مستقل، بلکه مهره‌هایی با تاریخ مصرف‌اند که به محض «سوختن» یکی، دیگری برای تداوم جنگ ترکیبی و حفظ خط‌شکنی رسانه‌ای، جایگزین می‌شود.